Jaki beton na fundament wybrać? Poradnik budowlany

Planujesz budowę domu lub garażu i zastanawiasz się, jaki beton na fundament wybrać, żeby konstrukcja wytrzymała długie lata. Wybór nie sprowadza się tylko do klasy B20 czy B25. Zobacz, na co musisz zwrócić uwagę, żeby fundament był stabilny, suchy i bezpieczny dla całego budynku.

Dlaczego dobór betonu na fundament jest tak istotny

Każdy fundament jest podstawą, na której opiera się cały budynek. To on przenosi wszystkie obciążenia ze ścian, stropów, dachu i wyposażenia na grunt pod spodem. Dobrze zaprojektowany i wylany fundament zapewnia stabilność, bezpieczeństwo użytkowania i trwałość domu jednorodzinnego, garażu, obiektu gospodarczego czy wysokiego budynku wielokondygnacyjnego. Gdy dobierzesz odpowiedni beton na fundament i prawidłowo go ułożysz, konstrukcja pracuje spokojnie, bez niekontrolowanych przemieszczeń.

Źle dobrana klasa betonu i jego parametry bardzo szybko się mszczą. Zbyt słaba wytrzymałość na ściskanie może prowadzić do nadmiernego osiadania budynku, pojawiania się rys na ścianach i zarysowań samych fundamentów. Gdy zignorujesz wymagania co do klasy ekspozycji, wodoszczelności i konsystencji, fundament zaczyna zawilgacać się, zbrojenie ulega korozji, a żywotność całej konstrukcji mocno spada, co w skrajnym przypadku oznacza realne ryzyko poważnej awarii konstrukcji.

Dobór betonu nigdy nie powinien odbywać się „na oko”. Inny beton będzie odpowiedni pod lekki parterowy dom, a inny pod ciężki budynek z pełną piwnicą czy halę przemysłową. Znaczenie ma rodzaj fundamentu – ława fundamentowa, płyta fundamentowa czy fundament słupowy – a także warunki gruntowe, poziom wód gruntowych, agresywność chemiczna gruntu i lokalny klimat z mrozem oraz wilgocią. Wszystkie parametry mieszanki muszą być zgodne z projektem konstrukcyjnym i normą PN-EN 206 lub PN-EN 206:2014, która opisuje wymagania dla betonu konstrukcyjnego.

Oszczędzanie na jakości betonu albo samowolna zmiana jego klasy względem projektu to jeden z najpoważniejszych błędów przy wykonywaniu fundamentów. Ostateczny dobór klasy wytrzymałości, wodoszczelności, klasy ekspozycji i konsystencji zawsze powinien zatwierdzić konstruktor lub inżynier budowlany.

Co to jest beton fundamentowy i z czego się składa

Beton fundamentowy to specjalnie dobrana mieszanka betonowa przeznaczona do wykonywania elementów, które przenoszą obciążenia na grunt. Chodzi przede wszystkim o ławy fundamentowe, płyty fundamentowe, stopy i fundamenty słupowe. Elementy te najczęściej są zbrojone stalą, czyli połączone z zbrojeniem budowlanym złożonym z prętów zbrojeniowych. Całość ma pracować jak jeden, sztywny układ nośny.

Taki beton projektuje się nie tylko pod względem nośności, ale też odporności na działanie środowiska gruntowo wodnego. Dobrze dobrany beton fundamentowy ma odpowiednią wytrzymałość na ściskanie, ograniczoną nasiąkliwość, dobrą wodoszczelność i mrozoodporność, tak aby przez dziesiątki lat znosił wilgoć, mróz oraz kontakt z gruntem i wodami gruntowymi bez nadmiernej degradacji.

Od „zwykłego” betonu wylewanego np. na chodniki beton fundamentowy różni się przede wszystkim parametrami. Ustala się konkretną klasę wytrzymałości betonu, np. B20 czy B25, odpowiadającą normowym oznaczeniom C16/20 lub C20/25. Dobiera się klasę konsystencji – przy fundamentach najczęściej S3 albo S4 – oraz wymaganą wodoszczelność, np. W6 w normalnych warunkach lub W8 i wyższą przy wysokim poziomie wód gruntowych. Ważna jest też odpowiednia klasa ekspozycji, choćby XC2, XD1, XF1, która opisuje, na jakie czynniki środowiskowe beton jest narażony. Wszystko to musi być zgodne z normą PN-EN 206 i założeniami projektu.

Jakie składniki tworzą mieszankę betonową

Każdy beton powstaje z połączenia kilku podstawowych składników. Sercem mieszanki jest cement, który pełni rolę spoiwa wiążącego całość w jedną bryłę. Drugi bardzo ważny składnik to kruszywo – żwir oraz grubsze frakcje kruszywa, które tworzą swoisty „szkielet” betonu. Między nimi znajduje się piasek, który wypełnia puste przestrzenie i poprawia zagęszczenie mieszanki.

Do tego dochodzi woda, niezbędna do procesu hydratacji cementu. Jej ilość w stosunku do cementu, czyli stosunek woda/cement, bardzo mocno wpływa na wodoszczelność, wytrzymałość i trwałość betonu. W nowoczesnych betonach fundamentowych stosuje się także domieszki chemiczne i dodatki mineralne, które modyfikują czas wiązania, urabialność, mrozoodporność czy szczelność betonu.

Aby lepiej zrozumieć rolę poszczególnych składników, zwróć uwagę na ich funkcje:

• Cement – jest spoiwem, które po związaniu scala kruszywo i piasek w jednolitą, twardą masę o określonej wytrzymałości na ściskanie.
• Piasek – wypełnia przestrzenie między ziarnami grubszego kruszywa, poprawia gęstość mieszanki i wpływa na jej urabialność.
• Kruszywo grube – stanowi „szkielet” konstrukcyjny betonu, przenosi dużą część obciążeń i wpływa na skurcz oraz odkształcenia.
• Woda – uruchamia proces wiązania cementu, ale jej nadmiar obniża wytrzymałość i wodoszczelność mieszanki.
• Domieszki chemiczne – np. uplastyczniające, napowietrzające, przyspieszające lub opóźniające wiązanie, uszczelniające, pozwalają uzyskać wymaganą konsystencję S3 lub S4 bez nadmiernego dodawania wody.
• Dodatki mineralne – popiół lotny, żużel hutniczy czy dodatek mikrokrzemionki poprawiają szczelność, odporność chemiczną i mrozoodporność betonu fundamentowego.
• Zmiana proporcji tych składników pozwala uzyskać różne klasy betonu oraz dopasować jego właściwości do warunków pracy fundamentu.

Im lepsza jakość cementu, kruszywa i wody oraz im bardziej precyzyjne dozowanie, tym łatwiej osiągnąć beton fundamentowy, który realnie spełni parametry zadane w projekcie. Przy pracy na budowie nietrudno o błędy w proporcjach, dlatego dla fundamentów nowych domów zdecydowanie częściej wybiera się gotowy beton towarowy.

Czym różni się beton towarowy od betonu mieszanego na budowie

Beton towarowy to beton produkowany w profesjonalnej betoniarni w ściśle kontrolowanych warunkach. Składniki są dozowane automatycznie, według receptur zgodnych z normą PN-EN 206, a każda partia mieszanki ma określoną klasę wytrzymałości, klasę konsystencji oraz klasę ekspozycji. Gotowy beton trafia na budowę w betonomieszarce, potocznie zwanej gruszką, zwykle w konsystencji S3 lub S4, co ułatwia jego pompowanie i zagęszczanie.

Beton mieszany bezpośrednio na budowie powstaje w małej betoniarce lub nawet ręcznie, z cementu, kruszywa i wody przywiezionych osobno. Jakość takiej mieszanki zależy od doświadczenia ekipy, dokładności odmierzania składników, warunków pogodowych oraz jakości samego materiału. O ile przy drobnych pracach ogrodowych bywa to rozwiązanie akceptowalne, o tyle przy fundamentach domu jednorodzinnego ryzyko błędów jest zwyczajnie zbyt duże.

Różnice między tymi dwoma rozwiązaniami dobrze widać, gdy spojrzysz na praktyczne aspekty ich stosowania:

• Kontrola jakości – beton towarowy z betoniarni ma powtarzalny skład i badania wytrzymałości; beton z betoniarki polowej trudno sprawdzić.
• Domieszki i dodatki – w betonie towarowym łatwo zastosować zaawansowane domieszki chemiczne, np. uszczelniające czy napowietrzające, co poprawia wodoszczelność W6–W8 oraz odporność na mróz.
• Czas i logistyka – dostawa betonu z gruszki przyspiesza prace, a duże objętości można wlać jednorazowo bez przerw technologicznych.
• Ryzyko błędnych proporcji – na budowie często „doprawia się” beton wodą, co psuje jego parametry; w wytwórni dawkowanie odbywa się automatycznie.
• Opłacalność – przy małych, prostych fundamentach lub podbudowach bywa ekonomiczny beton mieszany na miejscu, przy domach i większych obiektach lepiej zamówić beton z betoniarni.
• Typowe zastosowania – beton towarowy wybierają inwestorzy prywatni i deweloperzy przy domach, osiedlach i halach; beton z betoniarki sprawdza się przy małych obiektach pomocniczych.

W praktyce do fundamentów domów jednorodzinnych, budynków wielorodzinnych czy obiektów przemysłowych najczęściej stosuje się właśnie beton towarowy z lokalnej betoniarni, także w regionach takich jak województwo lubuskie czy województwo zachodniopomorskie. Beton mieszany na budowie warto zostawić dla prostych fundamentów małych wiat, ogrodzeń czy lekkich budynków gospodarczych o niskich wymaganiach.

Jakie klasy betonu na fundament stosuje się najczęściej

Do oznaczania betonu używa się obecnie symboli według PN-EN 206, np. C16/20, C20/25 czy C25/30. W starszych projektach wciąż spotkasz dawne oznaczenia B15, B20, B25, B30. Obie skale odnoszą się głównie do wytrzymałości na ściskanie betonu, podawanej w megapaskalach, która jest absolutnie podstawowym parametrem przy doborze betonu na fundamenty.

Najczęściej stosowane klasy betonu fundamentowego i ich typowe zastosowania można streścić w kilku punktach:

• C12/15 (B15) – tzw. chudy beton, warstwy wyrównawcze pod ławy, lekkie fundamenty pod małe obiekty, podkłady pod posadzki.
• C16/20 (B20) – standardowa klasa na ławy i płyty fundamentowe wielu domów jednorodzinnych w dobrych warunkach gruntowych, często stosowana także na ściany, stropy i schody.
• C20/25 (B25) – fundamenty budynków o większych obciążeniach, w gorszych warunkach gruntowych, przy wyższym poziomie wód gruntowych lub tam, gdzie projekt zakłada większą rezerwę nośności.
• C25/30 (B30) – fundamenty w wymagających warunkach gruntowo wodnych, pod cięższe konstrukcje, wyższe budynki czy obiekty przemysłowe narażone na większe obciążenia.

W wielu nowych projektach minimalną klasą betonu fundamentowego jest obecnie C16/20 lub C20/25. Wybór konkretnej klasy zawsze musi być zgodny z obliczeniami konstruktora oraz warunkami gruntowo wodnymi na działce, a nie jedynie chęcią oszczędności na metrze sześciennym betonu.

Czym różnią się klasy B15, B20, B25 i B30

Główna różnica między klasami B15, B20, B25 i B30 dotyczy wytrzymałości na ściskanie, która określa, jakie obciążenia beton jest w stanie przenieść bez zniszczenia. Parametr ten bada się na próbkach walcowych i sześciennych, a wynik podaje w megapaskalach. Im wyższa klasa, tym większą siłę ściskającą wytrzyma beton na jednostce powierzchni, a co za tym idzie – tym większe obciążenia i bardziej wymagające warunki pracy fundamentu może obsłużyć.

Patrząc na tabelę łatwo zauważyć, że im wyższa klasa betonu, tym większa nośność i odporność na obciążenia oraz czynniki zewnętrzne. Wraz z tym rośnie jednak koszt 1 m³ materiału. Do większości domów jednorodzinnych w dobrych warunkach wystarcza beton B20 (C16/20). Gdy grunt jest słabszy, poziom wód wysoki lub budynek cięższy, konstruktor często wymaga klasy B25 (C20/25), a w wyjątkowo trudnych warunkach – nawet B30 (C25/30) lub wyższej.

Jaki beton wybrać na dom jednorodzinny a jaki na cięższe konstrukcje

Przy typowym domu jednorodzinnym, posadowionym na stabilnych piaskach lub żwirach i bez piwnicy, bardzo często stosuje się beton klasy B20 (C16/20). W wielu projektach, szczególnie przy większej liczbie kondygnacji lub gorszym gruncie, projektanci wskazują już B25 (C20/25) jako minimalną klasę na ławy fundamentowe czy płyty fundamentowe. Równocześnie określają klasę konsystencji – najczęściej S3 – oraz wymagania co do wodoszczelności i klasy ekspozycji.

Dla budynków wielokondygnacyjnych, obiektów przemysłowych, garaży podziemnych czy fundamentów narażonych na bardzo wysoki poziom wód gruntowych i agresywne chemicznie środowisko stosuje się wyższe klasy betonu. Spotyka się tu mieszanki B25 (C20/25), B30 (C25/30), a nawet C30/37 i wyższe, szczególnie tam, gdzie obciążenia są duże, a wymogi trwałości bardzo wysokie. W takich konstrukcjach często stosuje się beton o podniesionej wodoszczelności W8 i wyższych klasach ekspozycji, np. XD1 lub XF1.

Przy wyborze klasy betonu zwróć uwagę na kilka istotnych kryteriów:

• masa i wysokość budynku – ciężkie ściany, stropy żelbetowe i kilka kondygnacji wymagają zwykle wyższej klasy betonu niż lekki dom parterowy z poddaszem użytkowym,
• rozpiętości i układ ścian nośnych – długie przęsła i skomplikowany układ konstrukcyjny zwiększają obciążenia na fundament,
• rodzaj fundamentu – ława fundamentowa, płyta fundamentowa czy fundament słupowy pracują inaczej i mogą wymagać innych mieszanek,
• wyniki badań geotechnicznych – rodzaj gruntu, jego nośność, obecność gruntów wysadzinowych oraz poziom i wahania wód gruntowych,
• wymagana klasa ekspozycji – np. XC2, XD1, XF1 – która wynika z warunków środowiskowych i obecności w gruncie związków agresywnych chemicznie,
• wymagana wodoszczelność betonu, np. W6 przy typowych warunkach lub W8 i więcej przy wysokim poziomie wód,
• wymagana mrozoodporność, szczególnie w rejonach z częstymi cyklami zamarzania i rozmarzania gruntu.

Inwestor nie powinien samodzielnie obniżać klasy betonu względem tego, co zapisano w projekcie. Przy wyborze mieszanki trzeba równocześnie brać pod uwagę klasę wytrzymałości, konsystencję S3 lub S4, wymaganą wodoszczelność W6 lub W8 oraz odpowiednią klasę ekspozycji. W razie wątpliwości najlepiej skonsultować wybór z projektantem konstrukcji albo kierownikiem budowy.

Jak dobrać beton na fundament do warunków gruntowych i obciążeń

Punktem wyjścia do sensownego doboru betonu jest dokumentacja geotechniczna. Badania gruntu określają jego rodzaj, czyli czy masz do czynienia z piaskami, żwirami, glinami, iłami czy gruntami organicznymi. Raport zawiera również informację o nośności gruntu, poziomie i wahaniach wód gruntowych oraz ewentualnej agresywności chemicznej, np. podwyższonej zawartości siarczanów w wodzie gruntowej, które mogą przyspieszać destrukcję betonu.

Na dobór betonu silnie wpływają też obciążenia, jakie fundament ma przenieść. Znaczenie ma liczba kondygnacji, rodzaj materiału ścian i stropów, obecność ciężkich elementów takich jak wielostanowiskowy garaż, duży taras, kominek czy urządzenia techniczne na stropie. Liczą się również obciążenia zmienne od śniegu i wiatru. Im większe sumaryczne obciążenie, tym wyższej klasy betonu zwykle wymaga konstruktor, aby zapewnić odpowiedni zapas nośności i sztywności fundamentu.

Parametry takie jak klasa ekspozycji, wodoszczelność i mrozoodporność dobiera się w zależności od warunków środowiskowych:

• Wysoki poziom wód gruntowych – konieczne jest zastosowanie betonu o podwyższonej wodoszczelności, np. W8 lub wyższej, a także odpowiedniej klasy ekspozycji na działanie wody.
• Grunty wysadzinowe i silnie przemarzające – rośnie znaczenie mrozoodporności i właściwej klasy ekspozycji, np. XF1, aby ograniczyć niszczące działanie cykli zamarzania i rozmarzania.
• Środowisko agresywne chemicznie – w obecności siarczanów lub innych związków korozyjnych dobiera się beton o klasach ekspozycji XA i odpowiednim rodzaju cementu odpornym na to środowisko.
• Rejony o dużych wahaniach temperatur – mieszanka powinna mieć podniesioną odporność na mróz i odpowiednie napowietrzenie, co ułatwia znoszenie cyklicznych zmian temperatury.

Rodzaj zastosowanego fundamentu również wpływa na wymaganą mieszankę. Przy klasycznych ławach fundamentowych bardzo często stosuje się beton klasy B20 (C16/20) lub B25 (C20/25) w konsystencji S3. Płyta fundamentowa, zwłaszcza przy wyższym poziomie wód gruntowych, wymaga zwykle betonu o wyższej klasie, podniesionej wodoszczelności i mrozoodporności. Z kolei stopy i fundamenty słupowe, które przenoszą lokalnie duże obciążenia, często projektuje się z betonu o wyższej klasie wytrzymałości niż pozostałe elementy fundamentu.

Ile kosztuje beton na fundament i co wpływa na cenę m3

Ceny betonu fundamentowego podaje się zazwyczaj za 1 m³ betonu towarowego z betoniarni. Stawki zmieniają się w czasie i różnią się między regionami, bo zależą od cen cementu, kruszyw, paliwa, energii oraz sytuacji na rynku budowlanym. Znaczenie ma także skład i parametry samej mieszanki, dlatego każde wyliczenia kosztów mają jedynie charakter orientacyjny i zawsze wymagają aktualizacji w lokalnej betoniarni.

Na ostateczną cenę 1 m³ betonu na fundament wpływa wiele czynników technicznych i organizacyjnych:

• Klasa wytrzymałości – np. C16/20 jest tańszy niż C20/25 czy C25/30, bo wymaga mniej cementu i prostszej receptury.
• Rodzaj i ilość domieszek chemicznych – mieszanki o podwyższonej wodoszczelności, mrozoodporności czy specjalnej plastyczności są droższe w produkcji.
• Klasa ekspozycji – beton projektowany do pracy w środowisku agresywnym chemicznie lub silnie przemarzającym ma wyższy koszt jednostkowy.
• Wymagana klasa konsystencji – beton S4 lub bardziej płynny wymaga zwykle większej ilości domieszek upłynniających niż standardowy S3.
• Wielkość zamówienia – przy dużych ilościach m³ betoniarnia może zaproponować rabaty, małe zamówienia bywają droższe w przeliczeniu na jednostkę.
• Odległość transportu – im dalej od betoniarni leży budowa, tym wyższy koszt dowozu mieszanki gruszką.
• Czas pracy betonomieszarki i pompy – za długi postój, utrudniony dojazd lub długą pompę do betonu często doliczane są dodatkowe opłaty.
• Lokalne koszty pracy i energii – różnice między regionami powodują rozrzut cen, nawet przy tej samej klasie betonu.
• Stawka podatku VAT – przy sprzedaży samego materiału obowiązuje zazwyczaj stawka 23%, a przy usłudze z wbudowaniem betonu często stosuje się niższą stawkę 8%, co mocno wpływa na cenę brutto.

Dla orientacji można przyjąć, że popularny beton C16/20 na fundamenty domów jednorodzinnych kosztuje zwykle w dość szerokim przedziale, a mieszanki C20/25 czy C25/30 są droższe o kolejne kilkadziesiąt złotych na metrze sześciennym. Rzeczywiste ceny warto sprawdzić bezpośrednio w jednej lub kilku lokalnych betoniarniach, także u producentów działających od lat, takich jak np. firmy typu Agrol współpracujące zarówno z klientami indywidualnymi, jak i deweloperami.

Porównując oferty, zwróć uwagę, czy podana cena obejmuje wyłącznie beton, czy również transport na budowę, użycie pompy, czas postoju i ewentualne dopłaty za utrudniony dojazd. Warto poprosić o pełną specyfikację mieszanki, gdzie jasno opisano klasę betonu, klasę konsystencji, klasę ekspozycji i zakładaną wodoszczelność, aby nie kupować „kota w worku”.

Jak obliczyć ilość betonu potrzebną na fundament

Ilość betonu, jakiej potrzebujesz na fundament, oblicza się na podstawie objętości wszystkich elementów fundamentowych w metrach sześciennych. Z matematycznego punktu widzenia wystarczy pomnożyć długość przez szerokość i wysokość/grubość danego elementu. W projektach budowlanych projektant zwykle podaje dokładne zestawienie objętości, ale jako inwestor możesz samodzielnie wykonać wstępne szacunki, które pomogą lepiej zaplanować budżet na beton.

Aby samodzielnie oszacować zapotrzebowanie na beton na fundamenty, możesz postąpić według prostego schematu:

• Zbierz wymiary wszystkich elementów fundamentowych – ław zewnętrznych i wewnętrznych, stóp, płyty fundamentowej, wieńców pod ścianami działowymi.
• Przelicz wszystkie wymiary na metry – szerokości i wysokości podawane w centymetrach zamień na wartości w metrach.
• Dla każdego elementu oblicz objętość, stosując wzór: długość × szerokość × wysokość/grubość.
• Zsumuj objętości wszystkich elementów, aby otrzymać całkowite zapotrzebowanie na beton.
• Dolicz rozsądną rezerwę na straty technologiczne, nierówności wykopu, ewentualne lokalne poszerzenia – najczęściej przyjmuje się kilka do kilkunastu procent.

Przy zamawianiu betonu warto doliczyć zapas, bo „ratowanie” niedoszacowanej ilości przez dolewanie wody do mieszanki na budowie niszczy parametry betonu. Nawet niewielkie zwiększenie głębokości lub szerokości wykopu na całym obwodzie budynku może podnieść zużycie betonu o kilka metrów sześciennych, co bez zapasu szybko okaże się kłopotliwe.

Jak obliczyć beton na ławy fundamentowe

Przy ławach fundamentowych podstawą jest policzenie objętości każdego odcinka ławy osobno. Dla pojedynczej ławy objętość to iloczyn jej długości, szerokości i wysokości. Następnie sumujesz objętości wszystkich ław pod ścianami zewnętrznymi i wewnętrznymi nośnymi, otrzymując łączne zapotrzebowanie na beton dla tego typu fundamentu.

Przykładowe obliczenia można pokazać na prostym rzucie domu, np. prostokąta 8 × 10 m, gdzie ławy mają stałą szerokość i wysokość:

• Załóżmy dom o wymiarach zewnętrznych 8 m × 10 m i ścianach nośnych tylko na obwodzie, szerokość ławy 0,5 m, wysokość ławy 0,4 m.
• Długość ław zewnętrznych to: 2 × 8 m + 2 × 10 m, czyli 36 m łącznej długości.
• Objętość wszystkich ław zewnętrznych wynosi: 36 m × 0,5 m × 0,4 m, co daje 7,2 m³ betonu.
• Jeśli w środku budynku występuje jedna ściana nośna o długości 8 m, dodajesz jej ławę: 8 m × 0,5 m × 0,4 m = 1,6 m³.
• Łącznie potrzebujesz 7,2 m³ + 1,6 m³, czyli 8,8 m³ betonu, do tego dolicz np. 10 procent zapasu, co daje około 9,7 m³.

Przy bardziej rozbudowanym rzucie trzeba uwzględnić lokalne poszerzenia ław pod słupami, większą głębokość ław w części budynku posadowionej niżej przy spadku terenu oraz dodatkowe zużycie na ewentualny chudy beton pod ławami. Wszystkie te elementy mogą istotnie zwiększyć realną ilość potrzebnego betonu względem prostego, „książkowego” obliczenia.

Jak obliczyć beton na płytę fundamentową

W przypadku płyty fundamentowej podstawowy wzór na objętość betonu jest bardzo prosty. W pierwszym przybliżeniu objętość płyty to iloczyn długości, szerokości i grubości płyty, przy czym wszystkie wymiary muszą być wyrażone w metrach. Przy dokładnych obliczeniach konstruktor uwzględnia jeszcze pogrubienia płyty pod ścianami nośnymi, żebra usztywniające i inne lokalne zgrubienia, które zwiększają zużycie betonu.

Przykład obliczenia zapotrzebowania betonu na płytę fundamentową może wyglądać tak:

• Załóż budynek o wymiarach 8 m × 10 m i płytę o grubości 0,2 m.
• Podstawowa objętość płyty to: 8 m × 10 m × 0,2 m, czyli 16 m³ betonu.
• Jeśli pod ścianami nośnymi wykonujesz pasy pogrubione do grubości 0,4 m na szerokości 0,6 m i łącznej długości 20 m, objętość pogrubień ponad standardową grubość to: 20 m × 0,6 m × (0,4 m – 0,2 m) = 2,4 m³.
• Łączne zapotrzebowanie na beton dla płyty z pogrubieniami wynosi więc 16 m³ + 2,4 m³, czyli 18,4 m³ przed doliczeniem zapasu.
• Po dodaniu kilku do kilkunastu procent rezerwy otrzymujesz wartość, którą można przyjąć jako podstawę do zamówienia betonu.

Przy płytach fundamentowych trzeba też uwzględnić, czy pod płytą będzie wykonywany chudy beton, który zwiększy łączne zużycie mieszanki na stan „zero”. Gdy płyta ma skomplikowany kształt, wiele lokalnych pogrubień lub gdy projekt przewiduje dodatkowe żebra, najlepiej oprzeć się na dokładnych wyliczeniach z dokumentacji konstrukcyjnej, bo ręczne szacowanie łatwo może zaniżyć realne zapotrzebowanie o kilka metrów sześciennych betonu.