| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 17 października 1892, Kraków |
| Zgon | 19 października 1941, Warszawa |
| Zawód | Szermierz (szabla, floret) |
| Wykształcenie | Doktor praw, Uniwersytet Jagielloński (1919) |
| Klub | AZS Kraków; Krakowski Klub Szermierczy |
| Najważniejsze osiągnięcia | 2 srebrne medale drużynowe, akademickie mistrzostwa świata 1924 |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (19 III 1931) |
| Pochówek | Cmentarz Powązkowski, Warszawa (kw. 136-1-14) |
Alfred Ader był zawodnikiem łączącym karierę sportową z działalnością akademicką i służbą wojskową. Najbardziej znany jest ze startów drużynowych i medali zdobytych na zawodach akademickich.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie jako syn Leona, który prowadził kancelarię adwokacką, oraz Eweliny Lord. Ukończył 8-klasowe Gimnazjum Św. Anny w Krakowie. Studiował ekonomię i prawo w Wiedniu oraz w Krakowie. W 1919 uzyskał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Służba wojskowa
W kwietniu 1915 został wcielony do armii austro-węgierskiej. W latach 1916–1918 walczył na frontach rosyjskim, rumuńskim i ukraińskim. Początkowo pełnił zadania wywiadowcze, następnie dowodził baterią artylerii w stopniu podporucznika. Po odzyskaniu niepodległości, 17 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do sądu wojskowego w Krakowie. W lutym 1924 uzyskał awans do stopnia kapitana, ze starszeństwem od 1 czerwca 1919.
Kariera szermiercza
Już w czasie studiów należał do Krakowskiego Klubu Szermierczego. W grudniu 1921 współorganizował reaktywację sekcji szermierczej AZS Kraków, wspólnie z Bolesławem Macudzińskim, Adamem Papée, Konradem Winklerem i Jerzym Zabielskim. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 pełnił funkcję kapitana polskiej drużyny szablistów. Polska drużyna odpadła w fazie grupowej po porażkach z Holandią i USA; Ader w tych meczach nie odniósł zwycięstwa.
Podczas pierwszych akademickich mistrzostw świata, rozegranych w Warszawie w dniach 17–24 września 1924, zdobył dwa srebrne medale w turniejach drużynowych: w szabli i we florecie. Wystąpił także w pierwszym oficjalnym meczu międzypaństwowym Polska–Czechosłowacja w Pradze 14 czerwca 1925. W mistrzostwach Polski 1925 zajął w rywalizacji indywidualnej dwukrotnie 4. miejsce — w szabli i we florecie. Czynną karierę sportową zakończył w 1928; w latach 1926–1928 pełnił obowiązki skarbnika Polskiego Związku Szermierczego.
Odznaczenia i pochówek
Za działalność otrzymał Złoty Krzyż Zasługi 19 marca 1931. Po śmierci został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, kwatera 136-1-14.
