| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stanisława Abłamowicz-Meyerowa |
| Urodzenie | 10 czerwca 1876, Kraków |
| Zgon | 14 stycznia 1948, Kraków |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Rakowicki |
| Zawód | Pianistka, pedagog |
| Wykształcenie | |
| Konserwatorium | Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie (1894) |
| Nauczyciele | Bolesław M. Domaniewski, Władysław Żeleński; lekcje prywatne: Jerzy Lalewicz, Feliks Nowowiejski |
| Kariera | |
| Instytucje | Instytut Muzyczny w Krakowie (prowadzenie klasy fortepianu 1914–1929), Państwowa Szkoła Umuzykalniająca w Krakowie (profesor) |
| Działalność | Prowadziła Towarzystwo i szkołę muzyczną w Brodach (od 1897) |
| Rodzina i odznaczenia | |
| Małżeństwo | Ignacy Edward Meyer |
| Znany potomek | Wnuk: Krzysztof Meyer (kompozytor i pianista) |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (1947) |
Stanisława Abłamowicz-Meyerowa urodziła się w Krakowie w 1876 roku i zyskała rozpoznawalność jako pianistka oraz nauczycielka fortepianu. Przez wiele lat była związana z życiem muzycznym Krakowa i z kształceniem młodych pianistów.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się jako córka Stanisława i Marii z Matuszewiczów; rodzina mieszkała w dworku przy ulicy Łobzowskiej. W dzieciństwie pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielał jej ojciec. W 1894 roku ukończyła Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie w klasie fortepianu pod kierunkiem Bolesława M. Domaniewskiego i Władysława Żeleńskiego.
Po ukończeniu konserwatorium doskonaliła umiejętności, biorąc prywatne lekcje gry u Jerzego Lalewicza oraz lekcje teorii u Feliksa Nowowiejskiego.
Kariera muzyczna i praca pedagogiczna
Wraz z mężem Ignacym Edwardem Meyerem wyjechała do Brodów, gdzie jej mąż był nauczycielem w miejscowym liceum i gimnazjum w latach 1898–1909. Od 1897 roku w Brodach prowadziła Towarzystwo i szkołę muzyczną.
W 1909 roku wróciła do Krakowa; uczestniczyła tam w koncertach i kontynuowała pracę pedagogiczną. W latach 1914–1929 kierowała klasą fortepianu w Instytucie Muzycznym w Krakowie, a dodatkowo pełniła funkcję profesora w Państwowej Szkole Umuzykalniającej w tym mieście.
Rodzina, odznaczenie i ostatnie lata
Jej mężem był Ignacy Edward Meyer, który po przeniesieniu w 1909 roku pracował w Gimnazjum św. Anny w Krakowie do 1925 roku. Z rodziny pochodzi wnuk Krzysztofa Meyera, który zyskał rozpoznawalność jako kompozytor i pianista.
W 1947 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Zmarła w Krakowie 14 stycznia 1948 roku i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim.
