Baszta Sandomierska stoi na południowo-zachodnim krańcu Wawelu i należy do trzech zachowanych wież warownych tego wzgórza. Zestawiona z Basztą Lubranką (Senatorską) reprezentuje typ baszt ogniowych powstałych w połowie XV stulecia.
Jak kształtowała się historia baszty?
Basztę po raz pierwszy wymieniono w źródłach w 1462 roku, w związku z wydarzeniem, gdy po zabójstwie magnata Jędrzeja Tęczyńskiego na wzgórzu ścięto sześciu rajców miejskich. Tradycja podaje, że w wieży więziono szlachtę pochodzącą z ziemi sandomierskiej.
Dolne kondygnacje poddano przebudowie w XVI–XVII wieku, gdy przeznaczono je na kwaterę dla pachołków starościńskich. W XVIII wieku baszta znalazła się w złym stanie. W 1856 roku Austriacy przeprowadzili prace, m.in. zmienili nakrycie i dobudowali klatkę schodową; te przeróbki usunął Zygmunt Hendel podczas prac z lat 1911–1914.
Co widać przy baszcie?
Wzdłuż zieleńca obok baszty ciągnie się pas kamiennych murów obronnych, nadbudowanych po wojnie na fundamentach z początku XIV wieku. Przy tych murach znajduje się ujście kanału, którym w 1772 roku konfederaci barscy dostali się na Wawel.



Informacje praktyczne
- Adres: Wawel 5, 31-001 Kraków — wyznacz trasę w Google Maps
- Telefon: +48124225155
- Strona internetowa: wawel.krakow.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (747 opinii)