| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 30 grudnia 1811 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Śmierć | 28 kwietnia 1875 |
| Miejsce śmierci | Kraków |
| Zawód | chemik, aptekarz |
| Wykształcenie | Gimnazjum św. Anny; Wydział Chemii UJ i studia w Berlinie |
| Kariera i działalność | |
| Akademicka | asystent; docent od 1849 (Uniwersytet Jagielloński) |
| Zawodowa | kierownik apteki „Pod Złotą Głową” w Krakowie |
| Członkostwa | Towarzystwo Naukowe Krakowskie; Komisja Balneologiczna i Fizjograficzna; Izba Przemysłowo-Handlowa |
Adolf Aleksandrowicz był chemikiem i aptekarzem aktywnym w Krakowie. Prowadził aptekę „Pod Złotą Głową”, pracował w katedrze chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego i zajmował się badaniem wód mineralnych oraz sprawami publicznymi miasta.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Studiował na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz kontynuował naukę w Berlinie. Po studiach pracował jako asystent, a od 1849 roku pełnił funkcję docenta na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Działalność naukowa i zawodowa
Był kierownikiem apteki „Pod Złotą Głową” w Krakowie. Od 1857 roku był członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego Krakowskiego oraz działał w Komisji Balneologicznej i w Komisji Fizjograficznej. Przeprowadził analizę chemiczną wód mineralnych w miejscowościach uzdrowiskowych takich jak Krynica, Szczawnica, Iwonicz, Rabka, Krościenko nad Dunajcem, Krzeszowice, Jaszczurówka w Zakopanem i Żegiestów.
Wyniki badań, wraz z opisem zastosowanych metod, opublikował w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Działalność publiczna i represje
Aleksandrowicz brał udział w wydarzeniach krakowskich w 1846 i 1848 roku. W październiku 1848 został wybrany na radnego Krakowa. W 1861 uczestniczył w delegacji do Wiednia, której celem było zapobiegnięcie wyburzeniu budynków między Wawelem a kościołem dominikanów; interwencja zakończyła się sukcesem.
W lipcu 1863, podczas powstania styczniowego, Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem miasta Krakowa. Władze austriackie aresztowały go za tę funkcję; spędził 10 miesięcy w więzieniu na Wawelu i 12 miesięcy w Ołomuńcu. W 1866 roku został członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej. Ponownie pełnił mandat radnego w latach 1867 i 1872.
Inne role i pochówek
Był związany z Towarzystwem Naukowym Krakowskim jako jego członek, pracował jako chemik sądowy i zasiadał w Urzędzie Probierczym. Od 1867 roku pełnił funkcję radcy Rady Ogólnej Towarzystwa Domu Przytułku Pracy. Zmarł 28 kwietnia 1875 w Krakowie.
Jest pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie — kwatera LC, narożnik północno-zachodni.
Upamiętnienie
Adolf Aleksandrowicz jest patronem ulicy w Krakowie w Dzielnicy X Swoszowice.
