| Dane | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Alexander Abusch |
| Pseudonim | Ernst Reinhardt |
| Data urodzenia | 14 lutego 1902 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data śmierci | 27 stycznia 1982 |
| Miejsce śmierci | Berlin |
| Pochodzenie | rodzina żydowska |
| Zawód | polityk, dziennikarz, publicysta, krytyk literacki, poeta |
| Funkcje i odznaczenia | |
| Minister | minister kultury NRD (1958–1961) |
| Rząd | wicepremier (1961–1971) |
| Federacja Kultury | wiceprzewodniczący i przewodniczący honorowy (1972–1982) |
| Odznaczenie | Brązowy Order Zasług dla Ojczyzny |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Centralny Friedrichsfelde, Berlin |
Alexander Abusch, znany też pod pseudonimem Ernst Reinhardt, związał w młodości swoją działalność z ideologią komunistyczną i pracą redakcyjną. Po okresie emigracji powrócił do działalności politycznej i kulturalnej w Niemieckiej Republice Demokratycznej.
Życiorys i wczesna działalność
Urodził się w rodzinie żydowskiej; jego ojciec trudnił się drobnym handlem. Wychowywał się w Norymberdze, a w wieku 14 lat uczył się kupieckiego rzemiosła. Już od młodości angażował się w promowanie ideologii komunistycznej, wstępując w 1916 roku do ugrupowania Freien Sozialistischen Jugend.
Przed drugą wojną światową, od 1921 roku, pracował w redakcjach różnych gazet. W 1931 roku poślubił Hildegardę Aßmann. Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy opuścił Niemcy i spędził okres 1933–1946 na emigracji.
Emigracja i praca redakcyjna
W czasie emigracji był związany z prasą antynazistowską. Pracował w redakcji "Naszych Czasów" i był redaktorem naczelnym "Rote Fahne" w latach 1935–1939. W 1941 przeniósł się do Meksyku, gdzie od 1941 do 1946 kierował redakcją "Freies Deutschland".
Współredagował także Brunatną księgę o podpaleniu Reichstagu, dokumentując prześladowania i terror nazistowski. W politycznym oporze przeciwko dyktaturze Hitlera podkreślał swoje dążenie do antyfaszystowskiej działalności.
Funkcje państwowe i działalność w NRD
Po wojnie skoncentrował się na polityce i krytyce literackiej. W 1950 roku podpisał apel sztokholmski, wyrażając poparcie dla tego rodzaju inicjatyw.
W latach 1958–1961 pełnił funkcję minister kultury NRD, a w okresie 1961–1971 był wicepremierem. Pod koniec życia, w latach 1972–1982, działał jako wiceprzewodniczący i honorowy przewodniczący Federacji Kultury Wschodu Niemiec.
Z racji sprawowanych funkcji mieszkał w osiedlu kierownictwa NRD wokół Majakowskiring w Berlinie-Pankow. Zmarł w 1982 roku i został pochowany na Cmentarzu Centralnym Friedrichsfelde w Berlinie.
Wybrane publikacje
Do najważniejszych publikacji należą:
- Der Kampf vor den Fabriken (Erzählungen), 1926
- Braunbuch über Reichstagsbrand und Hitler-Terror (współredaktor), Paryż 1933
- Der Irrweg einer Nation, Meksyk 1945 (wyd. pol. 1950)
- Stalin und die Schicksalsfragen der deutschen Nation, Berlin 1949
- Literatur und Wirklichkeit. Beiträge zu einer neuen deutschen Literaturgeschichte, Berlin 1952
- Schiller – Größe und Tragik eines deutschen Genius, 1955
- Kulturelle Probleme des sozialistischen Humanismus. Beiträge zur deutschen Kulturpolitik. 1946–1961, Berlin 1962
- Shakespeare. Realist und Humanist, Genius der Weltliteratur, Berlin 1964
- Entscheidung unseres Jahrhunderts. Beiträge zur Zeitgeschichte 1921 bis 1976, Berlin 1977
- Der Deckname, Memoiren, Berlin 1981
Pochowany jest na Cmentarzu Centralnym Friedrichsfelde w Berlinie.
