| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tadeusz Abłamowicz |
| Urodzenie | 2 lutego 1884, Nowa Wieś Narodowa (obecnie Kraków) |
| Śmierć | 1940, ZSRR |
| Zawód / rola | Major rezerwy artylerii, urzędnik bankowy |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie (egzamin dojrzałości 1902) |
| Studia | Wydział Prawny Uniwersytetu Jagiellońskiego (studia ukończone 1906, absolutorium 1907) |
| Służba wojskowa | |
| Jednostki | 2 pułk artylerii fortecznej; 12 pułk artylerii ciężkiej; 205 pułk ochotniczy |
| Stopnie | kadet, chorąży, podporucznik, porucznik (1915), major rezerwy |
| Praca zawodowa | |
| Banki | Bank Krajowy we Lwowie; Bank Gospodarstwa Krajowego; Bank Ziemian we Lwowie |
| Funkcje | kierownik działu likwidatur, dyrektor Banku Ziemian, prezes komisji rozjemczej Giełdy Pieniężnej (1927) |
| Aresztowanie i upamiętnienie | |
| Aresztowanie | 8/9 grudnia 1939 we Lwowie |
| Więzienie | więzienie na Zamarstynowie |
| Lista ofiar | Ukraińska Lista Katyńska (lista wywózkowa 55/4-46, nr 1) |
| Pochówek | Ofiary tej grupy pochowano na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni (otwartym 2012) |
| Odznaczenia | |
| Polskie | Krzyż Walecznych (dwukrotnie), Złoty Krzyż Zasługi (1929), Medal Niepodległości, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921, Odznaka pamiątkowa "Orlęta" |
| Austriackie | Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej z mieczami, Krzyż Wojskowy Karola, Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 |
Tadeusz Abłamowicz był oficerem artylerii, który równolegle prowadził karierę urzędnika bankowego we Lwowie. Przez większą część życia łączył służbę wojskową w rezerwie z pracą w instytucjach finansowych; jego los zakończył się w wyniku sowieckiego represyjnego działania w 1940 roku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 2 lutego 1884 w Nowej Wsi Narodowej jako syn Stanisława i Marii z domu Matuszewicz. Miał sześcioro rodzeństwa: Stanisławę, Marię, Piotra, Adama, Włodzimierza i Witolda. W 1902 ukończył VIII klasę C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i odbył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które zakończył w 1906; rok później uzyskał absolutorium.
Podczas studiów wspierał emigrantów z obszaru zaboru rosyjskiego. W 1915 zawarł związek małżeński z Heleną z domu Elektorowicz; miał syna Tadeusza, urodzonego w 1917.
Służba wojskowa i udział w wojnach
W 1906–1907 odbył służbę jako jednoroczny ochotnik w 2 pułku artylerii fortecznej w Krakowie. W rezerwie był mianowany kadetem i chorążym, a od 1 stycznia 1912 nosił stopień podporucznika. Po mobilizacji w sierpniu 1914 służył w składzie 6 baterii na frontach rosyjskim i serbskim do końca września 1916.
W czasie I wojny światowej awansowano go na porucznika w rezerwie artylerii fortecznej z dniem 1 lipca 1915. Od października 1916 do kwietnia 1918 pełnił obowiązki instruktora w baterii zapasowej, a od maja 1918 był oficerem 12 pułku artylerii ciężkiej jako dowódca baterii nadmorskiej.
W listopadzie 1918 powrócił do Lwowa i uczestniczył w obronie miasta. 23 listopada 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego i został przydzielony do lwowskiego Dowództwa Artylerii; w 1919 kierował baterią zapasową 2 pułku artylerii górskiej.
Działalność zawodowa i funkcje we Lwowie
Od 1 stycznia 1908 pracował na stanowisku urzędniczym w Banku Krajowym we Lwowie. Po I wojnie światowej powrócił do pracy w bankowości; w 1919 został wyreklamowany z armii przez swojego ówczesnego pracodawcę, późniejszy Bank Gospodarstwa Krajowego, gdzie objął stanowisko kierownika działu likwidatur.
W 1921 ponownie pracował w Banku Gospodarstwa Krajowego. 12 lipca 1927 wybrano go prezesem komisji rozjemczej Giełdy Pieniężnej we Lwowie. Pod koniec lat dwudziestych pozostał urzędnikiem bankowym we Lwowie, a w 1932 został dyrektorem Banku Ziemian. W lutym 1937 został wybrany wiceprezesem zarządu koła Związku Oficerów Rezerwy we Lwowie, pełniąc także funkcję skarbnika; w latach 1938–1939 działał jako urzędnik upoważniony do parcelacji na terenie województwa lwowskiego.
Aresztowanie, śmierć i upamiętnienie
Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany nocą z 8 na 9 grudnia 1939 we Lwowie. Przetrzymywano go w więzieniu na Zamarstynowie. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD.
Jego nazwisko umieszczono na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994; figuruje na liście wywózkowej 55/4-46 pod numerem 1. Ofiary tej grupy zostały pochowane na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni, który otwarto w 2012.
